Radio pojawiło się prawie równocześnie z filmem w XX wieku. Za ojców radia uważany jest Aleksander S. Popow oraz Gugliemo Marconi. Jednak tylko Marconiemu udało się opatentować swój wynalazek. Stało się to w 1896 roku w Anglii, jednak jego podwaliny zbudowali inni uczeni James C. Maxwell, który w 1873 roku opracował teoretycznie podstawowe zasady elektromagnetyzmu i Heinrich Hertz, który w 1888 roku, który potwierdził teorię Maxwella i uruchomił fale elektromagnetyczne. W rezultacie Hertz zademonstrował techniczne działanie radia.
Do końca I wojny światowej radio miało charakter instrumentalny, służyło celom militarnym oraz komunikacji morskiej. Pierwsza stacja radiowa powstała w 1920 roku w Pittsburgu. Rozwój amerykańskiego radia nabrał tempa. Wówczas radio było jedynie kosztownym hobby, jednak przyczyniło się do umożliwienia kontaktu społeczeństwa z kulturą oraz wyrażania indywidualnych opinii na temat jej wartości i twurców. Wkrótce radio mogła posiadać nawet przeciętna rodzina, co wykorzystali politycy. Radio było nie tylko źródłem informacji, ale i forum do publicznych debat.
Obok polityki radio wkroczyło również w sferę praktyk religijnych.
Okres w którym radio trafiało do narodów, nie nastąpił od razu. W erze telewizji, mimo że radio jest medium drugorzędnym, zachowało swoje znaczenie mimo, że zaczęły się wysuwać bardziej nowoczesne media np.: kasety, hi-fi, video, telewizja satelitarna oraz kablowa, gry komputerowe, płyty CD oraz technologia cyfrowa.